مسأله2430.  متعه كردن زن اگر چه برای لذت بردن هم نباشد صحیح است.

  مسأله2431.  واجب است كه شوهر بیش از چهار ماه نزدیكی با متعه خود را اگر جوان باشد ترك نكند. و بنابر احتیاط بیش از این مدت، نزدیكی با متعه پیر خود را نیز ترك نكند.

  مسأله2432.  زنی كه متعه می‎شود، اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزدیكی نكند، عقد و شرط او صحیح است، و شوهر فقط می‎تواند لذت‎های دیگر از او ببرد، ولی اگر بعداً به نزدیكی راضی شود، شوهر می‎تواند با او نزدیكی نماید.

  مسأله2433.  زنی كه متعه شده، اگر چه آبستن شود حق خرجی ندارد.

  مسأله2434.  زنی كه متعه شده، حق هم‎خوابی ندارد، و از شوهر ارث نمی‎برد، و شوهر هم از او ارث نمی‎برد.

  مسأله2435.  زنی كه متعه شده اگر نداند كه حق خرجی و هم‎خوابی ندارد عقد او صحیح است، و برای آن كه نمی‎دانسته، حقی به شوهر پیدا نمی‎كند.

  مسأله2436.  زنی كه متعه شده می‎تواند بدون اجازه شوهر از خانه بیرون برود. ولی اگر به واسطه بیرون رفتن، حق شوهر از بین می‎رود، بیرون رفتن او حرام است.

  مسأله2437.  اگر زنی مردی را وكیل كند، كه به مدت و مبلغ معین او را برای خود متعه نماید، چنان چه مرد او را به عقد دائم خود در آورد، یا به غیر از مدت یا مبلغی كه معین شده او را متعه كند، وقتی كه آن زن فهمید، اگر بگوید راضی هستم عقد صحیح وگرنه باطل است.

  مسأله2438.  اگر پدر یا جد پدری برای محرم شدن، یك ساعت یا دو ساعت زنی را به عقد پسر نابالغ خود درآورد كافی است. و نیز می‎تواند دختر نابالغ خود را برای محرم شدن، به عقد كسی در آورد، ولی باید آن عقد برای دختر مفسده نداشته باشد.

  مسأله2439.  اگر پدر یا جد پدری، طفل خود را كه در محل دیگری است و نمی‎داند زنده است یا مرده، برای محرم شدن به عقد كسی در آورد، بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل می‎شود، و چنان چه بعداً معلوم شود كه در موقع عقد، آن دختر زنده نبوده، عقد باطل است، و كسانی كه به واسطه عقد ظاهراً محرم شده بودند نامحرمند.

  مسأله2440.  اگر مرد مدت متعه زن را ببخشد، چنان چه با او نزدیكی كرده، باید تمام چیزی را كه قرار گذاشته به او بدهد و اگر نزدیكی نكرده، باید نصف آن را بدهد.

  مسأله2441.  مرد می‎تواند زنی را كه متعه او بوده و هنوز عده‎اش تمام نشده، به عقد دائم خود در آورد.

ثبت نام در این پایگاه :

++ثبت نام ازدواج موقت (شهرهای تهران و قم)

++ثبت نام ازدواج موقت (شهرهای به جز تهران و قم)

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 7 آذر 1389    | توسط: حاج رضا نادری     |     | نظرات()